SREBRNA SZKOŁA 2020

 

Szczęśliwy numerek

 

27-01-2020

9

28-01-2020

31

29-01-2020

22

30-01-2020

17

31-01-2020

6

 

W puli:

1, 2, 3, 4, 5,

7, 8, 10, 11, 12,

13, 14, 16,

18, 19, 21,

23, 24, 25, 26, 27,

28, 29, 30, 32,

33, 34, 35, 36

 

 

My na YT

 

 

Zapraszamy do wsparcia Programu Stypendialnego!

 

Osiągnięcia


 

 


 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

Na stronie

Odwiedza nas 19 gości oraz 0 użytkowników.

 

Po raz kolejny mogliśmy się przekonać, że pasja historyczna pozwala na poszerzanie horyzontów i zdobywanie nowych doświadczeń. Uczniowie naszej szkoły: Aleksandra Łyko, Maciej Słowiak oraz Laura Ostrowska wzięli udział w konkursie "O tym nie można zapomnieć…".

 

Polegał on na przeprowadzeniu i nagraniu wywiadu z kobietami, które podczas drugiej wojny światowej znalazły się w obozach koncentracyjnych lub łagrach. Gotowy materiał w postaci krótkiego zwiastuna oceniany był przez komisję Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie. Nagrodą za najlepsze przedstawienie historii więźniarek był wyjazd do największego niemieckiego obozu koncentracyjnego dla kobiet w Ravensbrück, w którym Polski stanowiły najliczniejszą grupę narodową. Odwiedzenie tego miejsca stało się dopełnieniem historii, które mogliśmy usłyszeć. Była to swoista podróż w czasie – w tym muzeum nazwanym „Miejsce Przestrogi i Pamięci Ravensbrück” mogliśmy zobaczyć miejsca, w których przebywały więźniarki, przedmioty codziennego użytku i to wszystko, co wiązało się z ich pobytem w obozienp. ich rysunki i wiersze.

 

Mieliśmy także możliwość uczestniczyć w uroczystościach upamiętniających 72. rocznicę wyzwolenia obozu. Na to szczególne wydarzenie przybyli różni goście, a wśród nich kobiety, które doświadczyły obozowej rzeczywistości. Mimo zaawansowanego wieku, byłe więźniarki przybywają do Ravensbrück co roku, aby uczcić pamięć tych, z którymi związał ich obozowy los. Znamienne okazują się słowa umieszczone na jednej z pamiątkowych tablic: "Jeśli echo ich głosów umilknie – zginiemy. Dlatego, tak ważne stajesię upamiętnienie tysięcy kobiet, a także dzieci, które straciły tam życie.

 

Wyjazd umożliwił nam również na zawarcie nowych znajomości oraz zwiedzenie pobliskich miasteczek położnych w malowniczym krajobrazie.

 

Czterodniowy pobyt w Ravensbruck uświadomił nam, że warto pamiętać o tych, których oddali życie za ojczyznę. Dzięki historii kobietz Ravensbrück doceniamy własne życie wiedząc, że potrzeba ogromnej siły i determinacji, by pokonać własne słabości i przeciwstawić się wrogowi.