SREBRNA SZKOŁA 2020

 

Szczęśliwy numerek

 

09-03-2020

33*

10-03-2020

7*

11-03-2020

18*

12-03-2020

21*

13-03-2020

4

 

W puli:

1, 2, 3, 5, 6,

7, 8, 9, 10, 11,

12, 13, 14, 15, 16,

17, 18, 19, 20, 21,

22, 23, 24, 25, 26,

27, 28, 29, 30, 31,

32, 33, 34, 35, 36

*- numerek z poprzedniej puli

 

 

My na YT

 

 

Zapraszamy do wsparcia Programu Stypendialnego!

 

Osiągnięcia


 

 


 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

Na stronie

Odwiedza nas 20 gości oraz 0 użytkowników.

Maria Skłodowska-Curie

Patronka  II Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku od 1977 roku.

Wybitna fizyczka i chemiczka polska, żyjąca i pracująca we Francji, pierwsza kobieta będąca profesorem Sorbony, współtwórczyni nauki o promieniotwórczości, autorka pionierskich prac z fizyki i chemii jądrowej, żona Piotra Curie. Po ukończeniu pensji w Warszawie naukę kontynuowała początkowo na nielegalnym Uniwersytecie Latającym, a następnie korzystając z pracowni Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. W 1891 r. Wyjechała do Francji i studiowała na Sorbonie, gdzie od 1904. kierowała laboratorium i od 1906 (po śmierci męża) katedrą promieniotwórczości. Zorganizowała Instytut Radowy w Paryżu, przyczyniła się też do powstania, otwartej w 1912 r., Pracowni Radiologicznej Warszawskiego Towarzystwa Naukowego, a później w 1932 r.Instytutu Radowego w Warszawie. Kontynuowała badania A.H.Becquerela nad promieniowaniem emitowanym przez sole uranu. W wyniku tych prac wysunęła pogląd o atomowym charakterze promieniotwórczości (O promieniowaniu wysyłanym związki uranu i toru 1896). Podczas systematycznych badań promieniotwórczych minerałów zawierających uran i tor stwierdziła, że niektóre z nich wykazują większą aktywność promieniotwórczą, niżby to wynikało z zawartości w nich uranu i toru, wyraziła przypuszczenia, że minerały te zawierają silniejsze od dotychczas znanych pierwiastki promieniotwórcze. Dalsze badania doprowadziły do odkrycia w 1898 r., wspólnie z Piotrem Curie, polonu i radu, za które to prace małżonkowie Curie ( wraz z Becquerelem) otrzymali w 1903r. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Następnie Skłodowska-Curie wyodrębniła rad. W 1911r. otrzymała po raz drugi Nagrodę Nobla, tym razem w dziedzinie chemii, za pracę nad chemicznymi i fizycznymi właściwościami polonu i radu oraz za prace dotyczące metod wyodrębniania, oczyszczania i pomiaru aktywności pierwiastków promieniotwórczych. W 1995 r. prochy Marii Skłodowskiej-Curie i jej męża  spoczęły w paryskim Panteonie.

Życie

Działalność naukowa